Landschapsbeheer

Het doel van de begrazing door schapen is in een gebied meer structuur en een gevarieerder beeld in plantengroei en daarbij behorende fauna te creëren, alsmede ecologische verbindingszones tussen de nu nog vaak geïsoleerde gebieden tot stand te brengen.

Zodoende ontstaat er een grotere eenheid voor planten en dieren. Door de mest en via de grond tussen de hoefjes worden zaden verspreid. Men heeft zelfs in de wol zaden waargenomen die na maanden hun kiemkracht nog bezaten.

Door het verplaatsen en het rondtrekken van de kudde worden de zaden van planten over een groter gebied verspreid en komen de ecologische verbindingszones tot stand.

Door de inzet van onze kuddes hebben we reeds een toename en een groter verspreidingsgebied gezien van Vogelmelk, Knoopkruid, Keverorchis, Beenbreek, Veenpluis en Zonnedauw. Nog een belangrijk aspect van begrazing door schapen is, dat de begrazing gestuurd kan worden. Dit kan door dmv het inzetten van een kudde, die wordt gehoed door herder en hond of dmv drukbegrazing in flexinetten zijn.

De keuze van het schapenras is essentieel om een optimaal resultaat te behalen. Wij kiezen afhankelijk van het te begrazen gebied voor bepaalde rassen. Op voedzame begroeiing is dit meestal het Suffolkschaap. Op de schrale graasgebieden worden onze Kempische- en Drentse Heideschapen ingezet.